Ramazan ile Dirilmek

 

                                  

Gelmesini dört gözle bekliyorduk. Gelmeyecek diye korkuyorduk. Beklerken nice acılara gark olduk. Filistin vuruldu yine. Esasen kendimi bildim bileli her Ramazan ve her Kurban bayramlarımızda İsrail katliam yaparak İslam ümmetiyle alay eder gibi savaş suçlarına yenilerini katardı. Ama bu defa çok daha büyük bir mezalim. Ümmet can evinden vuruldu. Mescid-i Aksa’nın boynu iyice büküldü. Gazze tek başına bırakıldı. Kendini savunma hakkı bile çok görüldü. Bombalarla geçen günler, aylar açlıkla, susuzlukla kıyıma uğrayan bir halkın sessiz ve şerefli direnişi dünyanın her tarafında umulmadık hareketlere, protestolara sebep oldu. Tüm dünya liderleri üç maymun oyununu fevkalade oynadı. Her gün aynı oyunun resitalleri yapıldı. Kan içici vampir, hayvandan aşağı mahluk, canavar ruhlu İsrail ise dünyanın gözünün içine baka baka katliamlarını artırdı. Azgınlaşan sömürgeci ırkçılığı şerefli Gazze halkına yaşam hakkı tanımamaya kararlıydı. Fakat bu kez cihadı alnının çatına vurmuş Hamas mücahitleri, dünyanın sahibi diye höyküren İsrail firavununa hayatında görmediği hezimeti yaşattı. Artık darısı tüm İslam aleminin uyanışına olsun!

Bütün bu gelişmeler Müslüman ülkelerin halklarında ciddi travmalar yaratsa da Rabbimizin lütfu olan aziz mübarek günlere Ramazan’a eriştik. İlahi nazarların gözetiminde gizlinin de gizlisi manevi hazların saklı olduğu mübarek günleri idrak ettik. Her iman edenin imanı kuvvetinde feyz alacağı , salih amel biriktireceği günler bunlar. Gazze’nin bizi eğitmesiyle bir ömrün nasıl Ramazan olacağının, sonunun da nasıl bayram olabileceğinin adeta provasını yaptığımız günler. İnsanın maddi yönünün değil ruhani varlığının ihtiyaç duyduğu gıdalarla Allah için aç kalarak beslenen insan, hayatının gidişatını gözden geçirme, hatalarını telafi etme, yanlışlarını doğrultma yoluna girebiliyor.

 Öyle bir ay ki misli menendi yok. Kâinat bile içinde vuku bulan zulümlere rağmen tek yürek atışını hisseder. Hayatımızda görmediğimiz, duymadığımız şeyleri gördük duyduk. Müslümanlar Ramazan’ı buruk bir halet-i ruhiyede kimi zaman yöneticilerine ateş püskürerek, kimi zaman Batılı vicdan sahibi insanların Gazze için tek yürek bir araya gelmesine şahitlik ederek, gözü yaşlı yüreği acıdan patlama noktasında tefekküre durdu. “Hasbunallahu ve ni’mel vekil” ayetini vird edindi. Okunan mukabeleler daha farklı bir tesirle okundu. Dünyanın gidişatında derinden derine büyük bir sorgulama başladı. Artık durdurulamayacak bir raddeye geldi dünya insanlığının tepkileri. Dünya bütün bir varlığıyla,bir bütün olduğunu kavradı sanki. Bu beklenmeyen, kimi zalimlere göre zamansız uyanış, insanın ruh yüceliğini ve tüm mahlukatın kurtuluşunu da beraberinde getireceği umudunu iyice yeşertti.

Rabbimiz bizi aylık bir eğitimle kampa koyarken, insanlığa umut bir ümmetin sorumluluklarını yerine getirmesini murad ediyor elbette. Bu ilahi eğitimden hakkıyla geçenler, hayatın taşlarını yerli yerine oturtabiliyor artık. Müslüman anlamalı ki her şey bilinen bir vakte kadardır. Dünya sınırlı ve geçici. Ebediyen yaşayacağını vehmeden firavunlara rağmen bir gün her şeyin sonu gelecek. Kısa süreliğin hakimiyeti ele geçirenler sürgit her şeyin kendi isteklerine göre olamayacağını anlayacaklar. Sadece bir mühlet var, o mühletin bitmesini bekliyor insanlık.

 Ramazan’ın günleri de sınırlı ve bu özel günlerde önemli eğitimi sunar bize: Yeme- içmeye sınır koyarak oruç tutmaya yetmez. Yeme- içmemizi kontrol edebildiğimiz gibi nefsimizin şeytana uyarak yaptığı günahlara karşı da yıl boyu oruçlu olmalıyız. Nitekim Resulullah (s.a.v) şöyle buyurmuştu hani:

“Nice oruç tutan insanlar vardır ki, tuttukları oruçtan geriye sadece çektikleri açlık ve susuzluk kalır.” Bu bedbahtlardan olmamak adına, biz orucu tutarken oruç da bizi tutsun. İslam ahlâkını en güzel şekilde kuşanalım diye oruç tutuyoruz. Yoksa açlığı bahane edip sağa sola saldırarak oruç tuttuğumuzu zannetmeyelim. Sadece kendi nefsimizin ihtiyaçlarını düşünerek geçirmeyelim bu nadide günleri. İşte savaş diyarındaki kardeşlerimizin yaşadığı yokluğu, yoksunluğu, açlığı, sefaleti bu Ramazan daha iyi fark ettik. İşte bizi bekleyen sorumluluklarımız: Allah’ın verdiklerini onlarla paylaşmak gibi zor bir görevimiz var. Ne yapsak da kaytaramayacağımız bir görev. Gayrimüslimlerin bile grup grup İslam ile şereflendiklerini gördüğümüz bu mahzun günlerde yalan, iftira, gıybet, kin, nefret, haset, kul hakkını gasp etmeme orucunu da yıl boyunca tutmakla mükellefiz. Ayrıca israf etmemek, kimsenin malına göz koymamak, yetime sahip çıkmak, açları doyurmak, dünya insanlığının acılarına kayıtsız kalmamak da yıl boyu tutmamız gereken orucumuz. Yeter ki diri ve capcanlı bir imanımız olsun. Ki Ramazan ayı, ruhen ve manen diriliş ayıdır. Aynı zamanda imanı yenilemenin ve imana dinamizm katmanın da ayıdır ki imana direnç katmak, günahlara direnmek en büyük kazanımıdır Müslüman için. Yıl boyu bedenimizi besledik, Ramazan’da ruhlarımızı Kur’an ziyafetiyle besleyelim. Böylece bizi bir yıl ayakta, kıyamda tutsun inşaAllah.  

Ramazan, oruç, savm, siyam… Yani ateşin odunu yiyip bitirmesi gibi günahları yakıp bitiren, maddi manevi pislikleri gideren temizleyen muhteşem ay. Her ne kadar bu yıl İsrail’in katliamlarıyla buruk ve acı dolu geçiyor olsa da Ümmet Ramazan ile nefesleniyor, Ramazan ile bilinçleniyor, ruhlarımız kemâl yolculuğunu Ramazan’la tamamlıyor. Sonrası gönüllere surûr bayram olacak inşaAllah… Rabbim İslam Ümmetine uyanış ve diriliş nasip et! Filistin’in ve şerefli belde Gazze’nin kurtuluşunu da nasip et ki, Ümmet-i Muhammed iki bayramı bir arada yaşasın! Âmin…