Nehar

  Vurdular güvercinleri. Uçup gittiler bilinmeyen diyarlara. Kimse ağlamıyor artık arkalarından. Acı, kan ve gözyaşıyla dolu bir dünyayı Yüzüstü bırakıp uçtular. Huzur kalmamış, sevgi, merhamet kalmamıştı. Saf bir çıkarcılık ve Simsiyah bir nefretle dolmuştu Yer ile gök arası. Çocuklara göre değildi buralar, Göç etmeliydiler. Kimsenin canlarını acıtmayacağı, Uzuvlarını bombalarla parçalamayacağı, Açlık ve susuzlukla işkence etmeyeceği Öte diyarlara gitmeliydiler. Kendilerini seven analarını babalarını Ve kardeşlerini ve dedelerini bırakmak zorunda kaldılar. Nasılsa çok geçmeden onlar da Arkadan yetişecekti kendilerine. Uçtular. Zarifçe kanat çırpan, Havayı incitmeden süzülen güvercinler gibi… Artık ağlamayacaklardı. Aksine sonsuz nimetlerle sarmalanacaklardı. Açlık çekmeyeceklerdi, susuzluk da. En sevdikleri meyveleri ellerini uzatınca alacaklardı. Göklerin merhameti yağacaktı üzerlerine. Lakin kimseler görmüyordu bu mesut sonu… ...

       Benim adım Yemame. Beni her gün ekranlardan izliyorsunuz, ama tanımıyorsunuz. Bugün, yıkıntıların arasında yürürken annemin kucağını aradım. Ama annem yoktu… Yalnızca soğuk taşlar ve yıkılmış duvarlar vardı. Her adımımda ayaklarım, molozların arasında sıkıştı, taşlara takıldı. Defalarca düştüm, kalktım, yürüdüm. Nereye gideceğimi bilemeden... Gökyüzü patlayan bombalarla delik deşik, rüzgâr bile korkuyu taşıyordu.      Yiyecek bir şeyler bulmak için arandım… Taştan da sert bir parça ekmek buldum, elimde tuttuğumda ellerim kanadı. Toza bulanmıştı. Ama başka çarem yoktu, onu yemek zorundaydım. Başka çocuklar gibi ben de açım. Susadım… ama su yok. Sadece gökyüzüne bakıp umut etmeyi öğrenmiştim. Kupkuru dudaklarım, duaya durmuş, titriyor...      Babam, dün bombalamalarda yaralananlara yardım etmek için dışarı çıkmıştı. Bir daha gelmedi. Komşularımızın anlattığına göre bir dron saldırısında bombalandı… Onlar babamı aldı benden....

       İnsanoğlu dikkat! Yanında yörende, beldende, şehrinde, ülkende bir siyonist varsa, bütün duyargalarını sonuna kadar aç ve teyakkuza geç!      Her an bir siyonist saldırısına, kim vurdusuna gidebilirsin. İnsanlıktan çıkmış bir canlı türüne dönüşen siyonistle muhatap olacağın bir an içinde mutlaka cüzdanına, malına, bahçene, evine bir ömür boyu emeğinle kanın ve terinle kazandığın malına mülküne dikkat et! Durduk yere hak iddia edip el koyabilirler! Şeytanın dostları siyonistlere sakın arkanı dönme! Arkadan bıçaklamak onların en basit vahşetleridir. Açgözlülükleri, doymazlıkları, dünyaya tapkınlıkları ilahi kitaplarda söz konusu olacak kadar dehşetlidir! Her şeye kendilerinin hakkı olduğunu iddia etmeleri sana traji- komik gelse de siyonist katil sürüsü de bilir komiklikten öte olduğunu. Çünkü kendilerinden başkasını insan, kendilerinden başkasını akıllı kabul etmezler. Öldürdükleri masumları “insansı hayvanlar” olarak kabul ettikleri için öl...